maandag 30 oktober 2017
vrijdag 7 juli 2017
Hier een anokdote aan meesterdichter Joti 't Hooft
Eenhoorn
Here, zonder naam en zonder gezicht
Zie vanuit den hoge
Op uw droeve eenhoorn neer
Die danig hunkert naar uw licht,
Die sierlijk door de wouden dwaalt
Maar bladeren geen voedsel vindt,
die voor de poort der doden draalt,
Allen bladeren op uw wind.
Here, zonder handen zonder stem
Snij de lichtlans van zijn voorhoofd
En vang hem in uw stalen klem
Voor de wereld hem de glans ontrooft,
Lok hem langs de stapsteen sterven,
Niet als anderen domweg gedoofd
Maar rein, vrij van bederven
Langs de kruisweg waar hij in gelooft.
Jotie T'Hooft (1956-1977)
Uit: Junkieverdriet
Uitgever: Manteau, Brussel|Den Haag, 1976.
Junkieverdriet
Van geboortepijn tot nu mijn eenzaamheid
Die ik deel met duizenden nu ik weet wat ik weet:
Dat de mens een naald is zoekend naar een ader
Zoekend naar de kiespijn van zijn ver verleden.
Junkieverdriet, bass-toon van deze tijd
Waar de verschopte verschaalt in een dode hoek
Van het denkperspectief, in de paranoia
Van de kleine penis en de schizofrenie van schaamte.
Waar de verschopte verschaalt in een dode hoek
Van het denkperspectief, in de paranoia
Van de kleine penis en de schizofrenie van schaamte.
In deze wereld mijn waansisteem werd liefde
Een misdrijf in het duister en reizen kruipen
Uit de schaduw der ouders naar de schaduw van de dood.
Verdrinken tijdens de armslag naar meer.
Een misdrijf in het duister en reizen kruipen
Uit de schaduw der ouders naar de schaduw van de dood.
Verdrinken tijdens de armslag naar meer.
Licht van alle licht, licht
Dat niet dooft met de dagen en mijn geheugen
Voortdurend doorschijnt, licht licht
Dat niet zinkt in de stof het woord
Dat muis is knagend binnen klein bestek,
Licht dat bomen doorruist en water, licht
Dat leeft op de vloedlijn bij springtij,
Tussen afkick en hit, wit licht, witte hitte.
Dat niet dooft met de dagen en mijn geheugen
Voortdurend doorschijnt, licht licht
Dat niet zinkt in de stof het woord
Dat muis is knagend binnen klein bestek,
Licht dat bomen doorruist en water, licht
Dat leeft op de vloedlijn bij springtij,
Tussen afkick en hit, wit licht, witte hitte.
Jotie T' Hooft
uit: Junkieverdriet,
Manteau 1976
uit: Junkieverdriet,
Manteau 1976
maandag 15 mei 2017
donderdag 11 mei 2017
maandag 8 mei 2017
dinsdag 4 april 2017
woensdag 15 maart 2017
vrijdag 10 maart 2017
zaterdag 25 februari 2017
Zaterdag 1 Maart 1917,
Hoi beste mensen,
Ik raak hier echt alles kwijt wat belangrijk voor me is.HIj verbied het of pakt het af
Zo is het helemaal geen leven en mij verhuizen wil hij ook niet,terwijl de auto op mijn naam staat en ik de helft vd wegenbelasting betaal.HIj is zo boos altijd en heeft daardoor echt een rotsfeer om hem heen hangen.Laten ze me helpen
Hoi beste mensen,
Ik raak hier echt alles kwijt wat belangrijk voor me is.HIj verbied het of pakt het af
Zo is het helemaal geen leven en mij verhuizen wil hij ook niet,terwijl de auto op mijn naam staat en ik de helft vd wegenbelasting betaal.HIj is zo boos altijd en heeft daardoor echt een rotsfeer om hem heen hangen.Laten ze me helpen
donderdag 26 januari 2017
Mijn lichaam raakt op,met al die tropenjaren
In de laatste 4 maanden ben ik twee keer afgevoerd door de ambulance met hoge nood,-net op
het nippertje die twee keer.Mijn longen zijn niet goed en daar boven op slik ik soms meer medicatie,-maar ook in mijn slaap stopt mijn ademhaling ineens.
IK loop al ik weet niet meer hoelang bij een longspecialiste,maar er zit niet echt schot in de zaak.
Abonneren op:
Posts (Atom)


